Źjaviwsia čas adkazać vam.
Nadavać starym liataram novyja sensy sprava nastoĺki ž fajnaja, jak damovicca, što kanapa heta telievizar, telievizar heta kanapa, a praspekt Mašerava — vulica Altajskaja, to bo možna, alie stvaraje taki pačačuj, što naščadki praklianuć i praviĺna zrobiać.
Zgadanaja tendencyja — histaryčny fakt, i musolić jaje — toje samaje, što razvažać, što b bylo, kali b da ŭlady pryjšoŭ Paźniak. Nia treba taksama być prafesaram, kab mieć ujaŭlieńnie, čym nialiubyja poĺskija ci rasiejskija ŭplyvy i čamu nazyvać slvackija rysy ŭplyvami prynamsi śmiešna, tym boĺš kali havorka idzie pra bielaruskuju litaru ŭ, jakaja nia maje nijakich minusaŭ, aproč taho, što heta “halosnaja z dyjakrytykam”, choć nijakaja nie halosnaja.
Alie ž, amaĺ što aficyjna “L” nadali novy sens (nu, napalovu novy), i vy, ja razumieju, nie suprać. Heta zrabili kirujučysia zdarovym sensam, i ja nie liču liahičnym vykarystańnie madyfikavanaj litary (jakaja isnuje toĺki w nas i w štučnaj movie), kali jość voĺnaja litara “w”.
Učytajciesua ŭ svaje “minusy” jašče raz.
1. Heta brevis. Brevis pakazvaje na nieskladovaść huku. A “Ŭ” jakraz nieskladovaje.
Darečy, adkaz: nia tak!
Hliadzi nižej
2. Hl. p. 1. Prabačcie, što ŭ načaj movie akazaŭsia nieskladovy huk i parušaje, had, usiu našu systemy nienieskladovych dyjakrytykaŭ.
Darečy jon parušaje systemu paznačeńnia nieskladovaści. Jość u nas taksama “i” nieskladovaje (u lacincy jana zaviecca kaniešnie nia tak, alie maje charaktar nieskladovaści), dyk hety huk paznačaje litara “j”, a nie “ĭ”. Tak čamu dlia paznačeńnia nieskladovaści “u” taksama nie vykarystowvać asobnuju litaru?
3. Offtopic. Litara W nia miaje nijakaha dačynieńnia da litary Ŭ i choć by tamu nia moža być jejnym minusam. I jejnaje zapazyčanaje z poĺskaj, što zapazyčyla ź niamieckaj, isnavańnie ŭ absaliutna jinšaj jakaści moža śviedčyć toĺki pra jaje luzerskuju, nienaturaĺnuju, pryŭniesienuju, čužuju roliu ŭ raźvićci našaj hrafiki. I ŭžo tym boĺš nia moža davać joj dyvidendaŭ.
Bylo b dziŭna, kab rabotnika, jaki zavaliŭ pracu na takary, brali b na aŭtobus.
Što vy da palikaw pryčapilisia. Moža, kab nie bylo zapazyčańniaw, nam svoj ulasny aĺfabet zrabić.
5. Toje, što dzieści tam nia chočuć viedać pra uniciode i nia chočuć vučyć bielaruskija artaepičnyja normy, nia maje da našaj movy absaliutna nijakaha dačynieńnia i nia moža razhliadacca jak argument u pryncypie.
Tre tady angieĺcam skazać, što jany fihova pišuć slova Sheakspeare. Našy spartyŭnyja kamentatary blytajucca.
Tut ja źviarnuw uvahu na toje, što amaĺ zawsiody dyjakrytyki adkidajucca, kali jich niama w movie w jakuju pieranosiać proźviščy. I tady napalovu zyčnaja “ŭ”, stanovicca halosnaj i w spalučeńni z inšymi halosnymi časta stvaraje dyhrafy i heta vyklikaje vialikija ciažkaści w praviĺnym pračytańni. Ź jinšymi našymi litarami z dyjakrytykami takoha nie adbyvajecca.
2. ŭ maje dyjakrytyk nieskladovaści, i nia moža mieć dyjakrytykaŭ miakkaści abo šypiačaści prosta tamu, što nia maje takich ulaścivaściaŭ.
Ja hetaha i nie prapanuju.
Nu alie dyjakrytyčnyja pretenziji da Ŭ vystaŭliajecie.
-1.
A čamu niamoža “u” mieć dyjakrytykaŭ miakkaści, abo šypiačaści? U liubaj vami českaj, jość litary “ň”, “ř” jakija nia jość šypiačymi, tak što dyjakrytyk toĺki mianiaje sens litary, a nie pakazvaje vykliučna šypiačaść ci miakkaść. Tamu litary “ú” i “Ǔ” mahli b mieć prava na isnavańnie.
3. huk, padobny da [ŭ], moža chavacca za roznymi litarami: u, v, w, ł.
Tak, zhodny. Alie w bielaruskaj movie huk «ŭ» źjawliajecca na miescy etymalahičnych hukaw u,l,v i čamu zamiest ich pišacca madyfikavanaja litara «u», a nie «l» ci «v»?
Tamu što bielarusy zachacieli jaho paznačać, mažliva, tamu, što z artaepičnymi normami ŭ jich histaryčna sklalisia prabliemy, a mažliva tamu, što mova maksymaĺna poŭna pieradaje hučańnie. I litara Ŭ ideaĺna hetaje hučańnie charaktaryzuje.
I ni ŭ vodnaj slavianskaj movie niama “W” ŭ značeńni “Ŭ”. L jość, V jość, a W niama.
Alie ž ni w vodnaj slavianskaj movie niama “Ŭ” w značeńni “Ŭ”. L jość, V jość, a Ŭ niama. Toĺki što jana prydumana bielarusami.
4. Nijakaja hrafika nie prymusić zamiežnika praviĺna čytać inšamoŭnyja najmieńni. I nivodnaja systema movy nikoli nie aryjentyjecca ni na kaho jinšaha, aproč nośbita i karystaĺnika movy.
Ja na hetym i nie akcyjantavaw uvahu, a adznačyw u jakaści mahčymaj pieravahi.
Heta takaja samaja pieravaha, jak i štanha na nazie. Angieliec moža štoś addaliena i kvaknie, a niemiec z paliakam dy ŭsie astatnija z rasiejcami ŭkliučna buyduć lupić narmaĺny “W=V”.
Zatoje heta budzie bližej da prawdy, čym jość zaraz.
Nadavać starym liataram novyja sensy sprava nastoĺki ž fajnaja, jak damovicca, što kanapa heta telievizar, telievizar heta kanapa, a praspekt Mašerava — vulica Altajskaja, to bo možna, alie stvaraje taki pačačuj, što naščadki praklianuć i praviĺna zrobiać.
Zgadanaja tendencyja — histaryčny fakt, i musolić jaje — toje samaje, što razvažać, što b bylo, kali b da ŭlady pryjšoŭ Paźniak. Nia treba taksama być prafesaram, kab mieć ujaŭlieńnie, čym nialiubyja poĺskija ci rasiejskija ŭplyvy i čamu nazyvać slvackija rysy ŭplyvami prynamsi śmiešna, tym boĺš kali havorka idzie pra bielaruskuju litaru ŭ, jakaja nia maje nijakich minusaŭ, aproč taho, što heta “halosnaja z dyjakrytykam”, choć nijakaja nie halosnaja.
Alie ž, amaĺ što aficyjna “L” nadali novy sens (nu, napalovu novy), i vy, ja razumieju, nie suprać. Heta zrabili kirujučysia zdarovym sensam, i ja nie liču liahičnym vykarystańnie madyfikavanaj litary (jakaja isnuje toĺki w nas i w štučnaj movie), kali jość voĺnaja litara “w”.
Učytajciesua ŭ svaje “minusy” jašče raz.
1. Heta brevis. Brevis pakazvaje na nieskladovaść huku. A “Ŭ” jakraz nieskladovaje.
Darečy, adkaz: nia tak!
Hliadzi nižej
2. Hl. p. 1. Prabačcie, što ŭ načaj movie akazaŭsia nieskladovy huk i parušaje, had, usiu našu systemy nienieskladovych dyjakrytykaŭ.
Darečy jon parušaje systemu paznačeńnia nieskladovaści. Jość u nas taksama “i” nieskladovaje (u lacincy jana zaviecca kaniešnie nia tak, alie maje charaktar nieskladovaści), dyk hety huk paznačaje litara “j”, a nie “ĭ”. Tak čamu dlia paznačeńnia nieskladovaści “u” taksama nie vykarystowvać asobnuju litaru?
3. Offtopic. Litara W nia miaje nijakaha dačynieńnia da litary Ŭ i choć by tamu nia moža być jejnym minusam. I jejnaje zapazyčanaje z poĺskaj, što zapazyčyla ź niamieckaj, isnavańnie ŭ absaliutna jinšaj jakaści moža śviedčyć toĺki pra jaje luzerskuju, nienaturaĺnuju, pryŭniesienuju, čužuju roliu ŭ raźvićci našaj hrafiki. I ŭžo tym boĺš nia moža davać joj dyvidendaŭ.
Bylo b dziŭna, kab rabotnika, jaki zavaliŭ pracu na takary, brali b na aŭtobus.
Što vy da palikaw pryčapilisia. Moža, kab nie bylo zapazyčańniaw, nam svoj ulasny aĺfabet zrabić.
5. Toje, što dzieści tam nia chočuć viedać pra uniciode i nia chočuć vučyć bielaruskija artaepičnyja normy, nia maje da našaj movy absaliutna nijakaha dačynieńnia i nia moža razhliadacca jak argument u pryncypie.
Tre tady angieĺcam skazać, što jany fihova pišuć slova Sheakspeare. Našy spartyŭnyja kamentatary blytajucca.
Tut ja źviarnuw uvahu na toje, što amaĺ zawsiody dyjakrytyki adkidajucca, kali jich niama w movie w jakuju pieranosiać proźviščy. I tady napalovu zyčnaja “ŭ”, stanovicca halosnaj i w spalučeńni z inšymi halosnymi časta stvaraje dyhrafy i heta vyklikaje vialikija ciažkaści w praviĺnym pračytańni. Ź jinšymi našymi litarami z dyjakrytykami takoha nie adbyvajecca.
2. ŭ maje dyjakrytyk nieskladovaści, i nia moža mieć dyjakrytykaŭ miakkaści abo šypiačaści prosta tamu, što nia maje takich ulaścivaściaŭ.
Ja hetaha i nie prapanuju.
Nu alie dyjakrytyčnyja pretenziji da Ŭ vystaŭliajecie.
-1.
A čamu niamoža “u” mieć dyjakrytykaŭ miakkaści, abo šypiačaści? U liubaj vami českaj, jość litary “ň”, “ř” jakija nia jość šypiačymi, tak što dyjakrytyk toĺki mianiaje sens litary, a nie pakazvaje vykliučna šypiačaść ci miakkaść. Tamu litary “ú” i “Ǔ” mahli b mieć prava na isnavańnie.
3. huk, padobny da [ŭ], moža chavacca za roznymi litarami: u, v, w, ł.
Tak, zhodny. Alie w bielaruskaj movie huk «ŭ» źjawliajecca na miescy etymalahičnych hukaw u,l,v i čamu zamiest ich pišacca madyfikavanaja litara «u», a nie «l» ci «v»?
Tamu što bielarusy zachacieli jaho paznačać, mažliva, tamu, što z artaepičnymi normami ŭ jich histaryčna sklalisia prabliemy, a mažliva tamu, što mova maksymaĺna poŭna pieradaje hučańnie. I litara Ŭ ideaĺna hetaje hučańnie charaktaryzuje.
I ni ŭ vodnaj slavianskaj movie niama “W” ŭ značeńni “Ŭ”. L jość, V jość, a W niama.
Alie ž ni w vodnaj slavianskaj movie niama “Ŭ” w značeńni “Ŭ”. L jość, V jość, a Ŭ niama. Toĺki što jana prydumana bielarusami.
4. Nijakaja hrafika nie prymusić zamiežnika praviĺna čytać inšamoŭnyja najmieńni. I nivodnaja systema movy nikoli nie aryjentyjecca ni na kaho jinšaha, aproč nośbita i karystaĺnika movy.
Ja na hetym i nie akcyjantavaw uvahu, a adznačyw u jakaści mahčymaj pieravahi.
Heta takaja samaja pieravaha, jak i štanha na nazie. Angieliec moža štoś addaliena i kvaknie, a niemiec z paliakam dy ŭsie astatnija z rasiejcami ŭkliučna buyduć lupić narmaĺny “W=V”.
Zatoje heta budzie bližej da prawdy, čym jość zaraz.
Chaču ŭźniać pytańnie na kont zamieny litary ŭ na w.
Maje argumenty za i suprać “ŭ”:
Za:
1. Admietnaja rysa bielaruskaha piśma
2. Tradycyjna ŭžyvajecca
3. Samy, na moj pohliad, važki argument: Pry čarhavańni na pačatku slova “u” na “ŭ” ci “u” na “w”, u pieršym vypadku dabaŭliajecca toĺki značok, u druhim calkam mianiajecca litara (alie ž faktyčna i ŭ pieršym vypadku mianiajecca litara).
Suprać:
1. Adzinaja halosnaja z dyjakrytykam (kropka nad “i” i “j” heta nie dyjakrytyk, tak?)
2. Znak ˘ parušaje systemu dyjakrytyčnych znakaŭ, jakija vykarystoŭvajucca ŭ lacincy. Užyvajucca toĺki ˇ i ́ , i toĺki dlia zyčnych litaraŭ (heta kali ŭžyvać Ĺ zamiest Ł, što calkam liahična)
3. Litara “w” raniej isnavala, byla vyniata z alfabetu toĺki 70 hadoŭ tamu.
4. U niekatorych movach “w” abaznačaje huk “ŭ” (dakladna viedaju toĺki pra anhieĺskuju movu)
5. Časta proźvičšy, hiehrafičnyja nazvy pieradajucca ŭ inšyja movy biez dyjakrytykaŭ. Napryklad proźvičša Сіўцоў, na lietašnim Le Tour de France pisali Siutsou i zamiežnyja kamientatary čytali jaho Сюцу, viadoma kali translitavać buduć pa pravilach lacinki my atrymajem taho ž “Сюцу”. A kali napisać Siwcow pračytać praviĺna budzie liahčej (IMHO adsutnaść dyjakrytykaŭ nad zyčnymi takich prabliemaŭ niestvaraje).
P.S. Ja za “W”.
Maje argumenty za i suprać “ŭ”:
Za:
1. Admietnaja rysa bielaruskaha piśma
2. Tradycyjna ŭžyvajecca
3. Samy, na moj pohliad, važki argument: Pry čarhavańni na pačatku slova “u” na “ŭ” ci “u” na “w”, u pieršym vypadku dabaŭliajecca toĺki značok, u druhim calkam mianiajecca litara (alie ž faktyčna i ŭ pieršym vypadku mianiajecca litara).
Suprać:
1. Adzinaja halosnaja z dyjakrytykam (kropka nad “i” i “j” heta nie dyjakrytyk, tak?)
2. Znak ˘ parušaje systemu dyjakrytyčnych znakaŭ, jakija vykarystoŭvajucca ŭ lacincy. Užyvajucca toĺki ˇ i ́ , i toĺki dlia zyčnych litaraŭ (heta kali ŭžyvać Ĺ zamiest Ł, što calkam liahična)
3. Litara “w” raniej isnavala, byla vyniata z alfabetu toĺki 70 hadoŭ tamu.
4. U niekatorych movach “w” abaznačaje huk “ŭ” (dakladna viedaju toĺki pra anhieĺskuju movu)
5. Časta proźvičšy, hiehrafičnyja nazvy pieradajucca ŭ inšyja movy biez dyjakrytykaŭ. Napryklad proźvičša Сіўцоў, na lietašnim Le Tour de France pisali Siutsou i zamiežnyja kamientatary čytali jaho Сюцу, viadoma kali translitavać buduć pa pravilach lacinki my atrymajem taho ž “Сюцу”. A kali napisać Siwcow pračytać praviĺna budzie liahčej (IMHO adsutnaść dyjakrytykaŭ nad zyčnymi takich prabliemaŭ niestvaraje).
P.S. Ja za “W”.
ggggggg
Profile
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif)
hordeumvulgare- hordeumvulgare
Syndicate
